Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Zapraszam do uwielbienia Pana:
Temat dzisiejszej katechezy: Do czego podobne jest królestwo Boże?
Dziś porozmawiamy o królestwie Bożym. Dowiemy się, jak realizować zasady królestwa Bożego w codziennym życiu.
Zaproszenie do udziału w królestwie Bożym
Królestwo Boże zostało zapoczątkowane na ziemi przez Chrystusa i była myślą przewodnią Jego nauczania. Nauki Jezusa o królestwie Bożym odznaczały się obrazowością – pełne były przykładów z codziennego życia ludzi oraz porównań do zjawisk zachodzących w przyrodzie.Pan Jezus prawdę o Królestwie Bożym na ziemi przekazywał w formie przypowieści. Jezus pragnąc być zrozumianym przez swoich słuchaczy, z których większość to rybacy, rolnicy lub kupcy, posługiwał się opowiadaniami zawierającymi obrazy z ich życia.
Dziś zaprasza nas do okrycia ukrytych prawd w przypowieściach, a przez to, do czynnego udziału w Królestwie Bożym.
Co to jest przypowieść?
to rodzaj opowiadania, w którym autor, odwołując się do sytuacji z życia codziennego lub zjawisk ze świata przyrody, ukrył – na zasadzie porównania – ważne treści i pouczenia. Zrozumienie przypowieści wymaga głębszego zastanowienia się w celu wyłowienia głównej myśli. Opowiadanie stosowane przez Jezusa, które ma na celu przybliżenie słuchaczom tajemnicy Królestwa Bożego – jego istoty i wymagań.
«Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, jest większe od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki przylatują z powietrza i gnieżdżą się na jego gałęziach». Mt 13, 31-32
«Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się wszystko zakwasiło». Mt 13, 33
Albo posłuchaj:
Gorczyca czarna
to roślina uprawna lub dziko rosnąca na obszarze śródziemnomorskim. Z nasiona o średnicy około jednego milimetra wyrasta krzew lub drzewo o wysokości od dwóch (w okolicach Betlejem) do czterech metrów (w okolicach jeziora Genezaret). Nasiona gorczycy są przysmakiem ptaków, zwłaszcza szczygłów. Człowiek pozyskuje z nich olej, używa ich do produkcji musztardy, stosuje je jako przyprawę oraz wykorzystuje w lecznictwie.
Co to jest zaczyn?
to mały kawałek surowego ciasta pozostawionego z poprzedniego wypieku chleba w celu zakwaszenia kolejnej porcji mąki z wodą.
W Palestynie spożywano chleb jęczmienny i pszenny. Ciasto zagniatano z trzech miar (1 miara to około trzynastu litrów) mąki z wodą. Dodawano zaczyn i całość pozostawiono do wyrośnięcia, a następnie bochenki wkładano do pieca. Uzyskana ilość chleba wystarczała dla około stu osób.
Zastanów się:
O czym Jezus nam przypomina w tych przypowieściach?
Nauka o Królestwie Bożym
Jezus pragnie, aby każdy odkrył wartość królestwa Bożego, odnalazł w nim swoje miejsce i realizował powołanie dziecka Bożego.
W przypowieści o ziarnku gorczycy Chrystus zwraca uwagę na to, że Królestwo Boże rozwija się w niepozorny sposób. Symbolem tego nikłego początku jest ziarnko gorczycy, które dzięki swej ukrytej sile i mocy wyrasta na potężne drzewo dające schronienie ptakom. Silę oraz moc wzrostu w Królestwie Bożym daje sam Bóg. Człowiek dzięki mocy Bożej poradzi sobie z wszelkimi trudnościami i przeciwnościami, jakie napotka w swoim życiu. Każdy, kto uwierzy i zaufa Bogu, odnajdzie schronienie w Królestwie Bożym
Poprzez przypowieść o zaczynie Chrystus mówi nam o sile wewnętrznego wzrostu i przemianie człowieka, który należy do Królestwa Bożego. Mała porcja zaczynu dodana do ciasta z mąki i wody zakwasza je i powoduje wzrost jego objętości. Chleb upieczony z takiego ciasta jest smaczny i wyrośnięty.
Podobnie nasza głęboka wiara, zaufanie i wierność Chrystusowi może stać się „zaczynem”, czyli bodźcem przyczyniającym się do przemiany serc innych ludzi, a tym samym do rozszerzania Bożego Królestwa.
Proszę odpowiedzieć na pytania:
- W jaki sposób każdy z nas może budować i umacniać królestwo Boże w codziennym życiu na podstawie wymienionych wartości?
- Z jakimi może spotkać się trudnościami?
- Co to znaczy „dawać świadectwo” wiary?
- Czy wiara w Boga ma wpływ na moje życie codziennie czy może jest ważna tylko w niedzielę i na katechezie?
- Do rozwijania wiary otrzymanej na chrzcie świętym
- Do podejmowania uczynków miłosierdzia względem ciała i względem duszy
- Do dawania świadectwa wiary
- Do życia każdego dnia w łączności z Bogiem i miłości z ludźmi.
- Do pracy nad sobą
Chrystus zaprasza wszystkich do udziału w budowaniu królestwa Bożego. Każdy z nas swą chrześcijańską postawą może przemieniać otaczający świat i serca ludzi, z którymi się spotyka. W ten sposób odpowiadamy na zaproszenie Pana Jezusa i przyczyniamy się do wzrostu Królestwa Bożego. Dlatego tak ważna jest nieustanna praca nad sobą, aby przyczyniać się do własnego rozwoju, a przez to, do przemiany serc i wzrostu innych ludzi.
„Zaczynaj od rzeczy małych, jeżeli chcesz być wielkim. Zakładaj głęboki fundament pokory, skoro zamierzasz budować wysoko” św. Augustyn
Jakże często dochodzi do utarczek bądź kłótni między uczniami. Najczęściej przyczyną sporów są zupełnie nieistotne drobiazgi. Nie tak powinni postępować uczniowie Jezusa. Trzeba nieustannie uczyć się przebaczania, życzliwości i dobroci.
„Misja chrześcijanina na świecie jest wspaniała i skierowana jest do wszystkich, jest to misja służby (…) Wymaga ona wiele wspaniałomyślności a przede wszystkim spojrzenia i serca skierowanego w górę, aby przyzywać pomocy Pana. Bardzo potrzeba chrześcijan, którzy świadczyli by z radością Ewangelię w życiu codziennym” (papież Franciszek, 3.07.2016)
Praca domowa
Na zakończenie dzisiejszej katechezy zastanów się skąd czerpać odwagę i siłę, by rozwijać Królestwo Boże? Odpowiedź wpisz do zeszytu.