Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Zapraszam wszystkich do modlitwy:
Temat dzisiejszej katechezy: Jezus wobec cierpiących
Dziś poznacie chrześcijański sens cierpienia.
Miłość Boża leczy duszę i ciało
Każdy z nas po przystąpieniu do sakramentu pokuty i pojednaniu z Bogiem odczuwa taką niezwykłą, trudną do opisania lekkość. Uwolnienie od grzechu nie tylko uzdrawia nasze sumienie, ale wpływa też na nasze samopoczucie: daje nam siłę do pokonywania różnych życiowych trudności i chorób. Utwierdzamy się w tym, że miłość Boża leczy nie tylko naszą duszę, ale i ciało. Chrystus przyszedł na świat, aby tę miłość Bożą nam ukazać.
Pan Jezus często uzdrawiał chorych.
Proszę przeczytać fragmenty biblijne o uzdrowieniach dokonanych przez Niego:
Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych
synagogach, głosił Ewangelię o królestwie i leczył wszystkie
choroby i wszystkie słabości. Mt 9, 35
Wtem jakaś kobieta, która dwanaście lat cierpiała na krwotok,
podeszła z tyłu i dotknęła się frędzli Jego płaszcza. Mówiła bowiem
sobie: Żebym choć dotknęła Jego płaszcza, a będę zdrowa.
Jezus obrócił się i widząc ją, rzekł: «Ufaj, córko! Twoja wiara cię
ocaliła». I od tej chwili kobieta była zdrowa. Mt 9, 20-22
Wtedy przyszedł do Niego trędowaty i upadłszy na kolana, prosił
Go: «Jeśli zechcesz, możesz mnie oczyścić». A Jezus, zdjęty
litością, wyciągnął rękę, dotknął go i rzekł do niego: «Chcę, bądź
oczyszczony!». Zaraz trąd go opuścił, i został oczyszczony.
Mk 1, 40-42
Po opuszczeniu synagogi przyszedł do domu Szymona. A wysoka
gorączka trawiła teściową Szymona. I prosili Go za nią.
On, stanąwszy nad nią, rozkazał gorączce, i opuściła ją. Zaraz
też wstała uzdrowiona, i usługiwała im.
O zachodzie słońca wszyscy, którzy mieli cierpiących na rozmaite
choroby, przynosili ich do Niego. On zaś na każdego z nich
kładł ręce i uzdrawiał ich. Łk 4, 38-40I przyszli do Niego z paralitykiem, którego niosło czterech. Nie
mogąc z powodu tłumu przynieść go do Niego, odkryli dach
nad miejscem, gdzie Jezus się znajdował, i przez otwór spuścili
nosze, na których leżał paralityk. Jezus, widząc ich wiarę, rzekł
do paralityka: «Dziecko, odpuszczone są twoje grzechy». A siedziało
tam kilku uczonych w Piśmie, którzy myśleli w sercach
swoich: «Czemu On tak mówi? On bluźni. Któż może odpuszczać
grzechy, prócz jednego Boga?». Jezus poznał zaraz w swym
duchu, że tak myślą, i rzekł do nich: «Czemu myśli te nurtują
w waszych sercach? Cóż jest łatwiej: powiedzieć paralitykowi:
Odpuszczone są twoje grzechy, czy też powiedzieć: Wstań, weź
swoje nosze i chodź? Otóż żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy
ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów – rzekł do paralityka:
Mówię ci: Wstań, weź swoje nosze i idź do swego domu!»,
On wstał, wziął zaraz swoje nosze i wyszedł na oczach wszystkich.
Zdumieli się wszyscy i wielbili Boga, mówiąc «Nigdy jeszcze
nie widzieliśmy czegoś podobnego». Mk 2, 3-12
Uzdrawiająca moc Jezusa nie tylko objawiała się zewnętrznie w przynoszeniu ulgi w cierpieniu fizycznym lub w przywracaniu do życia, ale obejmowała także ludzkie dusze. Cudowne uzdrowienia dokonane przez Chrystusa utwierdzają nas w tym, że jest On Mesjaszem i jedynym Zbawicielem, który daje życie wszystkim, którzy w Niego wierzą. Pan Jezus nadal dokonuje uzdrowień w sakramencie pokuty i pojednania oraz w sakramencie namaszczenia chorych.
Sakrament pokuty i pojednania
Jezus ustanowił sakrament pokuty, kiedy po swoim zmartwychwstaniu ukazał się apostołom i polecił im: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20, 22-23).
W sakramencie pokuty jako Dobry Lekarz uzdrawia nasze dusze, przebacza nam grzechy i na nowo obdarowuje swoją miłosierną miłością
i siłą. Warunkami każdej spowiedzi są: rachunek sumienia, żal za grzechy, mocne postanowienie poprawy, szczere wyznanie grzechów i pokuta.
- W jaki sposób Pan Jezus ustanowił sakrament pokuty i pojednania?
- Na czym polega łaska sakramentu pokuty i pojednania?
- Jakie są warunki spowiedzi?
Proszę narysować też symbol sakramentu pokuty i pojednania.
Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła,
by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana.
A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go
podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone.
Jk 5, 14-15
„Współczucie Chrystusa dla chorych i liczne uzdrowienia z różnego rodzaju chorób są wymownym znakiem, że «Bóg łaskawie nawiedził lud swój» (Łk 7, 16) i że Królestwo Boże jest bliskie. Jezus ma nie tylko moc uzdrawiania, lecz także moc przebaczania grzechów. Przyszedł On, by uleczyć całego człowieka, duszę i ciało; jest lekarzem, którego potrzebują chorzy. Jego współczucie dla wszystkich cierpiących posuwa się tak daleko, że Jezus utożsamia się z nimi: «Byłem chory, a odwiedziliście Mnie» (Mt 25, 36). Jego szczególna miłość do ludzi dotkniętych słabością nie przestaje w ciągu wieków pobudzać chrześcijan do specjalnej troski o wszystkich tych, którzy cierpią na ciele i duszy. Z niej rodzą się niestrudzone wysiłki, by ulżyć im w cierpieniu” (KKK 1503).
- W jaki sposób Pan Jezus ustanowił sakrament namaszczenia chorych?
- Co jest istotą obrzędu tego sakramentu?
- Na czym polega łaska sakramentu namaszczenia chorych?
- W jaki sposób możemy troszczyć się o chorych?
Proszę narysować też symbol sakramentu namaszczenia chorych.