Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!
Módlmy się wspólnie do Boga, wysławiając Jego dobroć:
Proszę zapisać temat do zeszytu: Jezus jest Nauczycielem i Prorokiem.
Dziś poznamy nauczycielską działalność Jezusa.
Co kojarzy się z tym zdjęciem. Proszę się zastanowić.
Życie ludzkie porównywane jest do wędrówki. Często używamy zwrotów: „iść przez życie”, „na ścieżkach życia”, „drogi życia”. Jeśli zatem nasze życie jest faktycznie wędrówką, to musi ona mieć konkretny cel, do którego zmierzamy, kierując się różnymi wskazaniami. Zostawiamy też po sobie zawsze jakiś ślad.
Podczas lekcji dowiemy się, jakie ślady mamy pozostawiać na drodze naszego życia, która powinna prowadzić nas do Boga.
Wiemy z poprzedniej lekcji, że rolą kapłana w czasach Starego Testamentu była posługa słowa. Zadaniem kapłanów było ukazywanie słowem drogi do Boga.
Zadanie to Bóg powierzył również zapowiadanemu Słudze Pańskiemu.
Proszę jeden z dwóch fragmentów z Księgi Izajasza i wypisać kluczowe słowa, które są ważne w tym fragmencie.
Oto mój Sługa, którego podtrzymuję. Wybrany mój, w którym mam upodobanie. Sprawiłem, że Duch mój na Nim spoczął; On przyniesie narodom Prawo. Nie zniechęci się ani nie załamie, aż utrwali Prawo na ziemi, a Jego pouczenia wyczekują wyspy. Iz 42, 1.4
Kto między wami boi się Pana, niech słucha głosu Jego Sługi! Kto chodzi w ciemnościach i bez przebłysku światła, niechaj imieniu Pana zaufa i niech na swoim Bogu się oprze! Iz 50,10
Posłannictwo Chrystusa
Pismo Święte przedstawia zapowiadanego przez proroków Sługę Pańskiego jako wiernego ucznia samego Boga, napełnionego Jego duchem. Pilnie słucha On nauk Bożych, aby przekazać je ludziom. Jego posłannictwo polega na ogłoszeniu Prawa religijnego wszystkim narodom. Prorocy zachęcają do słuchania Sługi Pańskiego i zaufania Jego słowom, które pochodzą od Stwórcy.
Proroctwo dotyczące Sługi Pańskiego wypełniło się w Jezusie Chrystusie Najwyższym Kapłanie. Jego posłannictwem była także posługa słowa.
Na podstawie fragmentów z Pisma Świętego, umieszczonych poniżej, proszę odpowiedzieć na pytania. Odpowiedzi zapisz do zeszytu:
- Gdzie Pan Jezus głosił naukę?
- Komu ją głosił?
- Kiedy nauczał?
- Jak nauczał?
- Dlaczego nauczał?
Tak Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię królestwa i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości. M 9,35
Zdumiewali się Jego nauką: uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie. Mk 1,22
Żydzi zdumiewali się mówiąc: «W jaki sposób zna On Pisma, skoro się nie uczył?» Odpowiedział im Jezus mówiąc: «Moja nauka nie jest moją, lecz Tego, który Mnie posłał. J 7, 15-16
Słowa proroctwa znajdują odzwierciedlenie w działalności Jezusa Chrystusa. Jak sam mówi, przyszedł On na świat, aby spełnić to, co zapisano w Prawie. W tym celu naucza mieszkańców Palestyny, głosząc Ewangelię w miastach i wioskach, w synagogach i świątyni. Jego słuchacze zauważają, że „uczył ich (…) jak ten, który ma władzę”. Jezus wyjaśnia, że nauka, którą głosi pochodzi od samego Stwórcy. Syn Boży mówi tylko to, czego nauczył się od Ojca . Dlatego należy przyjąć Ewangelię głoszoną przez Chrystusa i zgodnie z nią postępować.
W czasie swojej działalności Nauczyciel słowami i czynami pokazuje uczniom, na czym polega głoszenie Ewangelii. Zachęca do służby drugiemu człowiekowi w imię miłości bliźniego. Daje im też zadanie: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody (…). Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28, 19-20).
Pan Jezus głosił Ewangelię nie tylko słowem.
A kiedy im umył nogi, przywdział szaty i znów zajął miejsce przy stole, rzekł do nich: «Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? Wy Mnie nazywacie „Nauczycielem” i „Panem” i dobrze mówicie, bo nim jestem. Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wyście powinni sobie nawzajem umywać nogi. Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem. J 13, 12-15
- Co uczynił Pan Jezus apostołom?
- Co okazał przez gest umycia nóg?
- W czym apostołowie mają naśladować swojego Mistrza?
Jezus Chrystus uczy nas by miłować siebie nawzajem. Za czasów Cesarstwa Rzymskiego pierwszych chrześcijan poznawali po ich miłości bliźniego, która nie miała względu na narodowość. Mieli jedno serce i jednego ducha. Jezus wzywa nas do miłości bliźniego, która ma swe odzwierciedlenie zarówno w naszych słowach, jak i czynach.
Pan Jezusa daje nam zadanie szerzenia Ewangelii: „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody” (Mt 28,19).
Kiedy i jak możemy wykonać to posłannictwo?
Uczniowie Chrystusa, czyli każdy z nas, są powołani przez Nauczyciela do udziału w trudzie głoszenia Ewangelii. Wykonują to zadanie, gdy „w wierze przyjmują słowo Chrystusa i głoszą je światu przez świadectwo życia i słowo, przez działalność ewangelizacyjną i katechezę”. KKKK 190
Praca domowa:
Proszę napisać w swoich zeszytach: jak my jako uczniowie Chrystusa możemy głosić Jego naukę?
oraz na te pytania:
Pan Jezus głosił Ewangelię nie tylko słowem.
A kiedy im umył nogi, przywdział szaty i znów zajął miejsce przy stole, rzekł do nich: «Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? Wy Mnie nazywacie „Nauczycielem” i „Panem” i dobrze mówicie, bo nim jestem. Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wyście powinni sobie nawzajem umywać nogi. Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem. J 13, 12-15
- Co uczynił Pan Jezus apostołom?
- Co okazał przez gest umycia nóg?
- W czym apostołowie mają naśladować swojego Mistrza?